Podwozie autobusu - typ SB 4000 + BF - pochodzi z VDL Bus International. Opracowano je z uwzględnieniem trzech podstawowych założeń: zagwarantowania jak największej przestrzeni dla pasażerów, jak najniższego ciężaru własnego i bardzo wysokiej wytrzymałości skrętnej.
Koncentracja w europejskiej branży autobusowej odbywa się od dziesięcioleci. W 1987 roku w zachodniej części kontynentu było 34 liczących się wytwórców autobusów. W roku 1993 liczba ta spadła do 20, a w 1997 do 17. Obecnie zostało ich zaledwie 10. Wśród nich jest holenderska grupa VDL Bus&Coach. VDL Bus&Coach powstawała wiele lat, zmieniając w międzyczasie swą nazwę i przyłączając nowych członków. Aktualnie w jej skład wchodzi 9 podmiotów: VDL Berkhof Heerenveen, VDL Berkhof Valkenswaard, VDL Bova, VDL Bus International, VDL Jonckheere, VDL Kusters, APTS, Kleyn-Bova i Busland. Ich oferta w znakomity sposób się uzupełnia, choć zdarzają się obszary, gdzie dochodzi do wewnętrznej konkurencji, przykładowo w segmencie autobusów turystycznych. Dzięki temu potencjalnemu nabywcy proponuje się szeroką paletę wyrobów, od środków transportu klasy mini i midi po autobusy miejskie, w tym przegubowe i biprzegubowe, oraz luksusowe autokary turystyczne, łącznie z dwupokładowymi. Drugi w rodzinie
Lexio powstał jako drugi po dwupokładowym Synergy. Opracowany został już w ramach obecnej struktury VDL Bus&Coach, ukonstytuowanej po przejęciu Bovy. W pracach nad nim uczestniczyło kilku członków grupy. VDL Bus International odpowiadała za moduły podwozia, VDL Berkhof i VDL Jonckheere za konstrukcje i projekt nadwozia, natomiast VDL Bova za organizacyjne spięcie tego w całość, jak również sprzedaż w większości krajów europejskich i obsługę posprzedażną, gdyż przedsiębiorstwo to posiada największe w holdingu doświadczenie w działaniu na rynku międzynarodowym oraz dobrze rozwiniętą sieć dystrybucji i serwisową. Innymi słowy każdy z zaangażowanych dał w wianie to, co miał najlepszego. Dzięki temu w wyjątkowo krótkim czasie udało się przygotować propozycję przeznaczoną na jeden z najtrudniejszych rynków - rynek kombi. Zaliczają się do niego autobusy tzw. podwójnego zastosowania, tzn. wykorzystywane w komunikacji podmiejskiej, międzymiastowej oraz w przewozach turystycznych.
Modułowa konstrukcja
Podwozie autobusu - typ SB 4000 + BF - pochodzi z VDL Bus International. Opracowano je z uwzględnieniem trzech podstawowych założeń: zagwarantowania jak największej przestrzeni dla pasażerów, jak najniższego ciężaru własnego i bardzo wysokiej wytrzymałości skrętnej. Jego budowa jest modułowa, bazując na modułach części przedniej i tylnej połączonych ze sobą za pomocą spawanej ramy kratownicowej ze stali nierdzewnej. Stali takiej użyto też do wykonania podłogi pod fotelami pasażerów. Panele boczne są galwanizowane, z kolei klapy luków bagażowych aluminiowe. Szeroko wykorzystano także poliester. Zrobiono z niego przednie i tylne panele, błotniki, klapę silnika i dach. Zderzak przedni jest trzyczęściowy, z odchylanymi narożnikami umożliwiającymi dostęp do lamp przednich. Tylny jest jednoczęściowy, z wytłoczeniem na rejestrację. Szybę przednią, laminowaną, barwioną na zielono, umieszczono w gumowej uszczelce. Szyby boczne i tylna są pojedyncze, barwione na szaro, zespolone ze ścianami, w których się znajdują. A kierowcy zostawiono z boku do dyspozycji opuszczane, dwuczęściowe okno z podwójnym, jasnym oszkleniem.
Wspomniana wyżej modułowa budowa podwozia zapewnia dużą elastyczność w przygotowywaniu wielu odmian docelowych różniących się długością. Istnieje mianowicie możliwość manipulowania wyłącznie rozstawem osi, bez zmiany wymiarów modułów przedniego i tylnego. Aktualnie Lexio oferuje się w dwóch długościach, będących właśnie efektem zmiany rozstawu osi. Krótszy wariant - LD123 ma długość 12,33 m i rozstaw osi 6,21 m. W dłuższym - LD130 długość wzrosła do 13,06 m, na skutek wzrostu rozstawu osi o 73 cm, do 6,94 m. Zwisy przedni i tylny są natomiast takie same, odpowiednio 2,735 i 3,385 m. Podobnie nie ulegają zmianie szerokość i wysokość, wynoszące 2,535 oraz 3,346 m.
Stylistyka pojazdu jest łagodna, nieco pudełkowata, pozbawiona charakterystycznych dla Bovy Futura i Magiq krągłości. Okrągłe lampy z przodu i tyłu zgrupowane są poziomo w rzędzie po trzy. Tylko prawe lusterko, wyprowadzone ze słupka A, zgodnie z obecnymi tendencjami stylizacyjnymi wystaje mocniej poza obrys autobusu i przypomina owadzi czułek. Ogólnie sylwetkę zdominowały duże powierzchnie szyb.
Do wnętrza prowadzi dwoje sterowanych pneumatycznie drzwi. Przednie są zawsze jednoskrzydłowe, środkowe, między osiami, podobnie jak przednie jednoskrzydłowe albo dwuskrzydłowe. Dolne stopnie znajdują się nisko nad drogą, na wysokości zaledwie 350 mm. Także podłogę w korytarzu umieszczono nisko - 860 mm nad jezdnią. Korytarzem tym da się łatwo przechodzić, gdyż jest on szeroki na 595 mm. Podłogę wyłożono łatwo zmywalną wykładziną o podwyższonej wytrzymałości. Rodzaj siedzeń zależy od wymagań. W efekcie fotele mogą być sztywne albo z regulowanymi oparciem i siedziskiem oraz z dodatkami w postaci: popielniczek (nie na wszystkie rynki), siatek, odchylanych stoliczków lub podnóżków. Biodrowe pasy bezpieczeństwa niezależnie od rodzaju fotela stanowią wyposażenie seryjne. Liczba pasażerów zależy od długości pojazdu oraz standardu wykończenia (z toaletą, typ drzwi środkowych, itd.). 12,33-metrowy Lexio zabiera od 49 do 53 osób, 13,06-metrowy od 53 do 59. Do tego we wszystkich konfiguracjach można zamówić fotel dla pilota. Na bagaże, oprócz podsufitowych półek, przewidziano podpodłogowe bagażniki o objętości 5,4 m2 w LD 123 i 6,4 m2 w LD130. Ich pokrywy otwierają się nie pionowo lecz obrotowo ku górze.
Wysoki standard
Ponieważ Lexio może być wykorzystywany zarówno do obsługi ruchu podmiejskiego, jak i turystyki średniodystansowej, już w standardzie zapewnia niezły komfort termiczny. Seryjny system wentylacji dysponuje całkowitą wydajnością 2600 m3/h. Ogrzewanie przedziału pasażerskiego odbywa się za pomocą czterech ogrzewaczy ściennych. Sterowana elektronicznie nagrzewnica przednia ma funkcję odparowywania szyby przedniej. Do tego można zamówić w opcji wydajny układ klimatyzacji. Z innych dodatków podnoszących przyjemność podróży warto zaś odnotować m.in. lodówkę, kuchenkę, toaletę czy sprzęt audio-video. Stanowisko pracy kierowcy gwarantuje wysoki komfort w standardzie. Pneumatycznie zawieszony fotel ISRI zaopatrzono w regulację lędźwiową. Kierownica o średnicy 450 mm, jest miękka, regulowana, dobrze leży w dłoniach. Deskę rozdzielczą zrobiono z tworzywa ABS i zgodnie z aktualnymi trendami lekko zaokrąglono.
Jeśli chodzi o układ napędowy grupa VDL od dawna kooperuje ze sprawdzonymi dostawcami, np. z DAF-em. Lexio na tylnym zwisie otrzymuje on 9,2-litrowy, 6-cylindrowy, rzędowy silnik DAF PE z turbodoładowaniem, chłodzeniem międzystopniowym, 4 zaworami na cylinder i elektronicznie kontrolowanym systemem wtrysku UPEC. Silnik ten w omawianym autobusie dostępny jest w dwóch wariantach maksymalnych mocy i momentów obrotowych. Słabszy - PE 228 C - dysponuje maksymalnie 228 kW/310 KM i 1275 Nm, mocniejszy - PE 265 C - odpowiednio 265 kW/360 KM i 1450 Nm. Moce maksymalne osiągane są zawsze przy 2200 obr./min, maksymalne momenty w przedziale od 1100 do 1700 obr./min, a sprzężone są z 6-biegową, mechaniczną skrzynią GO-170. Retarder 115 pochodzi od Voitha. Opcję stanowi automatyczna przekładnia ZF. Zbiornik paliwa mieści do 400 litrów ropy. Zawieszenie jest pneumatyczne. W przednim - niezależnie zawieszona oś - zastosowano dwie poduszki powietrzne i dwa amortyzatory teleskopowe. W tylnym - cztery poduszki powietrzne, cztery amortyzatory oraz dodatkowo drążek stabilizujący. Dzięki funkcji ECAS istnieje możliwość obniżania przedniego zawieszenia o 5 cm oraz podnoszenia przedniego i tylnego zawieszenia o 6 cm.
Słupki bezpieczeństwa spełniające normę R66 zintegrowano w słupku B oraz tylnej ścianie. Układ hamulcowy, z ABS i ASR, dwuobwodowy, zaopatrzono w hamulce tarczowe Knorr SB7000 na obu osiach. W pedał hamulca wbudowano potencjometr dla retardera. Z bezpiecznym przyspieszaniem i hamowaniem nie powinno zatem być najmniejszych problemów. Silniki wymagają wymiany oleju co 75.000 km, a przegląd techniczny odbywa się co 37.500 km. Wymiana oleju w mechanicznej skrzyni biegów oraz w moście napędowym musi się odbywać co 100.000 km, natomiast w skrzyni automatycznej co 45.000 km dla olei mineralnych oraz co 90.000 km dla syntetycznych. Polską premierę Lexio zapowiedziano na wrzesień.
Paweł Zarzeczny
źródlo ciezarówki 9/2005
|
