S431DT – pod tym oznaczeniem kryje się najnowszy produkt wchodzącej w skład grupy EvoBus - autobusowego działu koncernu DaimlerChrysler - Setry. Jest to dwupokładowy, luksusowy autobus tzw. dalekiej turystyki, należący do nagrodzonej między innymi zaszczytnym tytułem „Coach of the Year” rodziny TopClass 400.
 

 Typoszereg TopClass 400 firma z Ulm zaczęła komercjalizować w marcu 2001 roku. Na początek debiutowały trzy najpopularniejsze odmiany: dwie 12-metrowe – 2-osiowa S415HD i 3-osiowa S415HDH oraz także 3-osiowa, ale 13,85-metrowa S417HDH. Siedem miesięcy później, podczas październikowego salonu Busworld odbywającego się w belgijskim Kortrijk, pokazano oficjalnie najkrótszą wersję 10,1-metrową, kryjącą się pod symbolem S411HD. Przyszła wreszcie pora na ujawnienie głowy familii – jej najpotężniejszego, majestatycznego członka, czyli bohatera tego artykułu – S431DT. Jego prapremierowy pokaz odbył się 19 czerwca br. w Berlinie, ale publiczność zapozna się z nim lepiej w trakcie wrześniowego IAA Hanowerze, gdzie z całą pewnością będzie on ozdobą stoiska Setry. Lecz czy należy się temu dziwić, skoro z jednej strony stanowi doskonałą kontynuację wytwarzania przez Setrę modeli piętrowych, z drugiej natomiast wyróżnia go szereg ciekawych rozwiązań stylistycznych i konstrukcyjnych.
Chociaż europejski rynek dwupokładowych autobusów przeznaczonych do obsługi dalekodystansowego ruchu turystycznego należy do trudnych i niedużych (rocznie kilkaset sztuk), to mimo wszystko od wielu lat przedsiębiorstwu z południa Niemiec udaje się zajmować na nim dość silną pozycję. W latach 80. zawdzięczało ją modelowi S228DT, a w 90. – S328DT. Dość powiedzieć, iż do tej pory nabywcy weszli w posiadanie około 1900 sztuk „piętrusów” rodem z Ulm, zatem liczby w tej kategorii całkiem pokaźnej i godnej pozazdroszczenia. Wkrótce dane te niezaprzeczalnie ulegną dalszej pozytywnej zmianie, a to za sprawą naturalnie S431DT. Przyjrzyjmy się więc mu teraz nieco dokładniej, zaczynając opis od tego, na co wielu zwraca najpierw uwagę – wyglądu zewnętrznego.
Rodzinne stygmaty
Tworząc wersję o dwóch pokładach projektanci Setry musieli uwzględnić dwa, w pewnych obszarach trudne do pogodzenia, elementy. Pierwszym z nich było zachowanie „rodzinnego podobieństwa” – zaopatrzenie w detale stylistyczne wspólne dla całej rodziny TopClass 400, drugim – nadanie formy tylko ją wyróżniającej. Chodziło tutaj przede wszystkim o takie kształty, by wyglądała lekko, dynamicznie i przy swych wymiarach (długość – 13,89 m, szerokość – 2,55 m, wysokość – równe 4 m) nie przerażała ogromem czy „pudełkowatością”, ale emanowała majestatem, jak na turystycznego króla szos przystało. W jaki wobec tego sposób wszystkie te założenia osiągnięto?
Tym, co rzuca się od razu w oczy, jest cechujący i innych reprezentantów topowego typoszeregu szczegół – wznosząca się ku górze, stanowiąca punkt wyjścia w trakcie projektowania zewnętrznego wizerunku i mająca również znaczenie praktyczne, polerowana aluminiowa listwa zwana „LaLinea”. Nasz bohater posiada jednak jeszcze drugą „LaLinea”, charakterystyczną jedynie dla niego. Tworzą ją gładkie, wklejane tafle bocznych przyciemnianych szyb dolnego piętra. Patrząc od przodu, początkowo poprowadzone są one równolegle (odcinek między osiami) do aluminiowej „LaLinea”, następnie zaś, przed drugą osią, wznoszą się ku górnemu pokładowi, łącząc się tam z jego taflami bocznych, przyciemnianych szyb. Całość wygląda niezwykle ciekawie, zwiewnie, stwarzając wrażenie ruchu, wręcz szybowania całej karoserii.